Prve publikacije na Brajevom pismu pojavile su se na prostoru Crne Gore sredinom prošlog stoljeća, kada je u Perastu a potom u Risnu osnovana škola za djecu sa oštećenim vidom. I danas se prepričavaju anegdote o velikoj ljubavi i privrženosti đaka te škole koji su u internatskim sobama zajedno čitali sa velikom posvećenošću i predanošću.
Jedan od onih koji su prednjačili bio je Radovan Nikolić iz Nikšića ali ih je svakako bilo još. Škola je oformila svoju Biblioteku na Brajevom pismu koja je vremenom rasla pa se i danas mogu naći neke od tih knjiga i udžbenika koji su sačuvani iz tog kao i iz kasnijeg perioda, kada je Ustanova preseljena u Podgoricu, 1966. gdje se i sada nalazi.
Dio publikacija na Brajevom pismu više decenija se nalazio u prostoru Gradske biblioteke »Radosav Ljumović« u Podgorici i ta građa je predata našoj Biblioteci na samom početku njenog rada. Radi se o publikacijama koje su u podjeli knjižnog fonda Centralne biblioteke Saveza slepih u Beogradu, 1972. pripale Crnoj Gori. One međutim sve do tada nisu bile u upotrebi, već su tamo bile sklonjene do vremena kada bude osnovana Biblioteka u našoj zemlji, što će se dogoditi tri i po decenije kasnije, 2006. godine.
Stoga su za sve to vrijeme publikacije na Brajevom pismu i u drugim pristupnim formatima korisnici bibliotečkih usluga iz Crne Gore morali da traže u Bibliotekama za slijepe u najbližim centrima, gdje je takvih Biblioteka bilo.
Prethodni način obezbjeđivanja bibliotečkih usluga za korisnike sa prostora Crne Gore posredstvom drugih Biblioteka tog tipa izvan Crne Gore pokazalo se kao palijativno rješenje, zbog čega nije moglo biti dalja orjentacija zadovoljenja potreba u ovoj oblasti.
Crna Gora je tako na završetku procesa disolucije među republikama bivše Jugoslavije dobila instituciju u kojoj se sprovodi bibliotečka i djelatnost transponovanja građe u pristupačne formate za ovu kategoriju korisnika.
S obzirom da su osobe oštećenog vida u Crnoj Gori dugi niz godina svoje potrebe zadovoljavale van nje, bio je znatno otežan proces školovanja i studiranja djece i mladih oštećenog vida, kao i njihove druge kulturne aktivnosti.
Biblioteka za slijepe Crne Gore je osnovana u septembru 2006 godine. Osnivač Biblioteke je Vlada Crne Gore koja je u skladu sa Zakonom o kulturi, Zakonom o bibliotečkoj djelatnosti i drugim relevantnim propisima, kao osnivač, preuzela obavezu da finansira rad i djelatnosti Biblioteke. Biblioteka je od samog početka stekla status Javne Ustanove i kao takva našla se u grupi republičkih institucija kulture, u dijelu pokretne kulturne baštine.
Vlada je Odluku o formiranju Biblioteke donijela devetog oktobra 2004. poslije višegodišnje kampanje Saveza slijepih Crne Gore a svečano otvaranje organizovano je dvije godine kasnije, četvrtog septembra 2006. Biblioteka je počela sa radom u oktobru iste, 2006 godine.
Biblioteka za slijepe Crne Gore je zamišljena kao centralni i najznačajniji prostor za najveći dio kulturnih aktivnosti u Crnoj Gori u kojem njeni korisnici mogu da zadovolje svoje elementarne kulturne potrebe.
Osnivanjem Biblioteke, publikacije u pristupačnim formatima postale su dostupne širokom krugu korisnika. Osnivanje Biblioteke predstavlja istorijski čin za korisnike Biblioteke i društvo u cjelini.
Ova Biblioteka stoga predstavlja čin krupnog civilizacijskog iskoraka u evaluaciji kulturnih dostignuća i kao takva svjedoči o nastojanju crnogorskog društva da se kroz ispunjavanje standardizovanih normi civilizovanog i naprednog svijeta, priključi zajednici naprednih, razvijenih i modernih evropskih i vanevropskih zemalja.