Biblioteke, kao institucije kulture, imaju izuzetnu ulogu i značaj za kulturni razvoj društva i predstavljaju visoki civilizacijski standard zadovoljavanja kulturnih potreba stanovništva svake države.

Bibliotečka djelatnost u isto vrijeme ima poseban značaj za zadovoljavanje kulturoloških potreba lica oštećenog vida, ali zbog specifičnosti potreba ove kategorije stanovništva ona se mora obezbjeđivati i zadovoljavati u posebnim uslovima.

Za razliku od osoba koje nemaju invaliditet i drugih kategorija osoba sa invaliditetom koje mogu da se služe pismom na konvencionalnom crnom tisku, lica bez vida mogu isključivo da se koriste specijalnim reljefnim pismom, takozvanom Brajevom azbukom i knjigom u zvučnom formatu, snimljenom na magnetofonskim trakama, audio kasetama te u novije vrijeme na kompakt diskovima, koje se koriste preko CD plejera i personalnih računara sa zvučnim izlazom ili Brajevim redom. Na početku trećeg milenijuma čitaoci oštećenog vida, kao i knjigoljubci koji vide, sve više se druže i sa takozvanom elektronskom knjigom jer im takav ugođaj OBEZBJEĐUJU posebni programi, koji kao čitači računarskog i telefonskog ekrana  omogućavaju pretvaranje slova u sintetizovane glasove. Knjige u DAISY formatu su TAKOĐE VEĆ stigle i na balkansko poluostrvo. Zbog specifičnosti knjiga u svim tim tehnikama koje su podesne čitaocu slaboga ili sasvim oštećenog vida, pokazalo se da su specijalne pozajmne biblioteke najadekvatnije rješenje za njihovo snabdijevanje knjigama i drugom bibliotečkom građom koju neposredno koriste, preuzimaju je u biblioteci ili im se dostavlja poštom.